فایل کامل مقاله در مورد كالبدشناسی و فیزیولوژی دستگاه تناسلی نریان

مقاله در مورد كالبدشناسی و فیزیولوژی دستگاه تناسلی نریان

دسته بندی دامپزشکی
فرمت فایل doc
تعداد صفحات 107
حجم فایل 372 کیلو بایت

*مقاله در مورد كالبدشناسی و فیزیولوژی دستگاه تناسلی نریان*

 

 

بخش اول :

كالبدشناسی و فیزیولوژی دستگاه تناسلی نریان  

 



 


 

 

 

 


فصل اول :

كالبدشناسی دستگاه تناسلی نریان


كالبدشناسی دستگاه تناسلی نریان را می‌توان از سه جنبه زیر مورد بررسی قرار داد:

اول: اسپرماتوژنز در بیضه‌ها،دوم: بلوغ،ذخیره و انتقال اسپرم‌ها  در مجاری تناسلی و سوم: چگونگی تخلیه منی در دستگاه تناسلی ماده مادیان بوسیله آلت تناسلی.

 



 


 دستگاه تناسلی دام نر از كیسه بیضه، بیضه‌ها، بند بیضه، اپیدیدیم، غدد ضمیمه جنسی و آلت تناسلی تشكیل شده كه در ذیل ساختار آناتومیكی آنها مورد بررسی قرار گرفته است. ( شكل 1)

تصویر (1-1) : یك برش عمودی از آلت تناسلی نریان كه در آن بیضه ، كیسة بیضه و

آلت تناسلی نریان دیده می شود .  


(1-1) كیسه[1] بیضه

بیضه‌ها در خارج از بدن در ناحیه مغابنی[2] درون كیسه بیضه قرار دارند برای اینكه تولید اسپرم با موفقیت انجام شود و تحت تأثیر استرس‌های حرارتی نباشد می‌بایست دمایی بیضه كمتر از دمای بدن باشد از اینرو سیستمی توسعه یافته به نام پدیده تنظیم درجه حرارت[3] كه این امر را محقق سازد. بخش درونی اسكتروم بوسیله ماهیچه‌های كرماستر[4] دارتوس[5] پوشانده شده‌است كه در هوای سرد بطور خودكار تحت كنترل عصبی منقبض می‌شود و بیضه‌ها را به طرف بدن نزدیك می‌سازد، برعكس در هوای گرم منبسط شده و آنها را از بدن دور می‌سازد(6).

چند رباط كوچك بین تشكیلات مختلف داخل كیسه بیضه  وجود دارد. رباط اصلی بیضه، قطب شكمی بیضه را به دم اپیدیدیوم متصل می‌كند كه با رباط عقبی( دمی) اپیدیدیوم به غشای مهبلی هم می‌چسبد. این رباط‌ها از گویرناكولوم[6] مشتق شده‌اند. بالاخره در سطح داخلی كیسه اسكروتوم كه لایه غشای مهبلی وجود دارد كه یكی جداری كه به سطح داخلی اسكروتوم چسبیده و دیگری اخشایی كه به سطح خارجی بیضه چسبیده‌اند متصل می‌كند(6).

 

(1-2) بیضه[7]

 بیضه‌های نریان در نزدیكی ناحیه معابنی در كیسه بیضه قرار گرفته‌اند. پرده دارتوس[8] دیواره بین بیضه‌ای را تشكیل می‌دهد. خود بیضه‌ها از دو لایه صفاقی پوشیده شده‌اند كه این لایه‌های صفاقی هنگام پائین‌آمدن بیضه از مجرای مغابنی وشكل‌گیری یك حفره جانبی در پرده صفاق جداری تشكیل می‌شود. همراه با شكل‌گیری این حفره جانبی انشعاباتی از عضله مایل داخلی[9] شكمی نیز به آن وارد می‌گردد كه بین پرده كرماستر و غشای مهبلی قرار می‌گیرد(7).

 كپسول یا پرده سفید بیضه،[10] بطور عمده از بافت رشته‌ای تشكیل شده ولی الیاف عضلانی صافی هم دارد، كه وظیفه آنها ناشناخته است. این پرده برروی كپسول غشای مهبلی[11] اصلی قرار دارد. رگهای خونی اصلی بیضه قبل از نفوذ در كپسول و رساندن خون به پارانشیم بیضه در سطح پرده سفید پخش شده‌اند، در حالیكه اعصاب بیضه در جدار آن قرار می‌گیرند و در داخل بیضه بافت عصبی ناچیزی یافت می‌شود. بافت بیضه از دو قسمت تشكیل شده‌است: 1 – لوله‌های منی‌ساز[12] 2- بافت بینابینی.[13]

 هر لوله منی‌ساز لوله بدون انشعاب بسیار پیچیده‌ای است كه انتهای آن در لوله‌های[14] جمع‌‌كننده باز می‌شود، و این مجرا نیز به نوبه خود به مجرای اپیدیدیوم مرتبط می‌شود. لوله‌های منی‌ساز با پرده قاعده‌ای[15] محدود می‌گردند و تقریباً بطور كامل با سلولهای عضله‌ای شكل قابل انقباض احاطه شده‌اند. در داخل لوله‌های اسپرم‌ساز لایه پوششی منی‌ساز خود از دو دسته سلول اصلی به نامهای سلولهای سوماتیك[16] سرتولی و سلولهای زاینده [17]تشكیل شده‌است. شكل و میزان بافت بینابینی كه از سلولهای لیدیگ[18] تولیدكنندة هورمونهای استروئیدی و رگهای خونی و لنفی تشكیل شده، در حیوانات مختلف بسیار متفاوت است برای مثال بافت بینابینی زیادی در نریان‌ و خوك دیده می‌شود ولی در نشخواركنندگان میزان این بافت نسبتاً كم است(شكل 2).


تصویر(1-2) : نمایی از بافت بیضه كه ارتباط این بافت بینابینی و لوله های اسپرم ساز دیده می شود

 



 


 

 اندازه بیضه در نریان متغیر است اما میانگین طول آن 140-80 میلیمتر و میانگین قطر آن 80-50 میلیمتر و وزن آن 225 گرم می‌باشد(6).

 

 (1-3) اپیدیدیم

 اپیدیدیم لوله پیچ‌خورده‌ای است كه توط 13 تا 15 مجرای آوران[19] اسپرم تولیدشده در لوله‌های منی‌ساز را از طریق لوله‌های راست و rete testis گرفته و دریافت نموده و انقباض می‌دهند(7)و (8).

 اپیدیدیم از بیرون به صورت عضو تقریباً استوانه‌ای شكل دیده می‌شود كه از سه قسمت تشكیل می‌شود. سر اپیدیدیم،[20] بدنه اپیدیدیم[21] كه در وسط قرار گرفته و دم اپیدیدیم[22] كه در امتداد مجرای[23] وابران قرار دارد. شكل (3)

 



 

 

 

 

 

 

 


تصویر(1-3) : نمای شماتیك كه وضعیت Straight tubules و rate tests  را در نریان نشان می دهد

 

 دیواره عضلانی مجرای اپیدیدیم با حركات دودی خود، اسپرماتوزوئیدها را به جلو می‌راند. اسپرماتوزوئیدها كه هنگام ورود به بیضه نارس هستند و در ضمن عبور از اپیدیدیم به ویژه د ناحیه سرابی‌ اپیدیدیم بالغ می‌گردند.دم اپیدیدیم هم مخزن اسپرماتوزوئید‌های كاملاً رسیده‌است و در حیوانی كه از نظر جنسی فعال است این قسمت در اثر تجمع اسپرمهای ذخیره‌شده متورم و سفت و قابل ارتجاع می‌گردد. طول اپیدیدیم در نریان طویل‌تر از گاو نر حدود 45 متر می‌باشد(7).

 

(1-4)بند بیضه[24] و رگها و اعصاب بیضه

هر بیضه بوسیله بند بیضه به بدن متصل است كه سرخرگ اسپرماتیك[25] درونی و سیاهرگ[26] اسپرماتیك در بخش پیشین و از مجرای وابران در بخش پسین آن قرار دارد.

خونرسانی به بیضه با شریانهای بیضه است كه از آئورت خلفی در نزدیكی شریان كلیوی منشعب می‌شوند این عروق بصورت شریانهای پیچ‌در پیچ[27] از مجرای مغابنی می‌گذرند و با پرده صفاقی پوشیده شده و قسمت اصلی بند بیضه را تشكیل می‌دهند.(شكل 4)

 

 

تصویر(1-4) : نمایی از مقطع عرضی از استرماتیك كورد و عضلة كرماستر خارجی و شبكة پاپینی فرم .

خون بیضه از طریق شبكه ارتباطی وریدی[28] كه آن نیز به صورت پیچ‌درپیچ می‌باشد از طریق بند بیضه خارج می‌گردد و از آنجا به ورید میانخالی پائینی می‌ریزند البته این شبكه پیچ‌درپیچ ابتدا انشعابات زیادی را دارا می‌‌باشد. ولی بتدریج كه بند بیضه بالا می‌رود شاخه‌های جانبی كمتری از آن قابل تشخیص است تا اینكه فقط یكی دو ورید به مجرای مغابنی وارد می‌شوند و در نهایت بصورت یك رگ به ورید میانخالی خلفی یا ورید كلیوی می‌ریزد. شریان بیضه شبكة پیچك مانند را احاطه می‌كند و در ارتباط خیلی نزدیك با آن است بطوریكه شریان و ورید معمولاً یك پرده داخلی مشترك دارند(6)



[1] – Scrota Sac

[2] -inguinal Region

[3] – Thermoregulation Phenomenon

[4] – Cremaster

[5] – Dartus

[6] – Gubernaculum

[7] – Testis

[8] -Turnica Dartus

[9] – Internal oblique

[10] – Turnica Albaginea

[11] -Tunnica Vaginalis Propria

[12] – Semini ferous tubules

[13] – intertitial tissue

[14] – Collecting tubles

[15] -Basement membrane

[16] -Sertoli cells

[17] – Germinal

[18] – leyding cens

[19] – Effernt ducts

[20] -Caput epididymidis

[21] – Corpus epididymidis

[22] -Cauda epididymidis

[23] -Deferent Duct

[24] – Soermatic Cord

[25] – Internal Spermatic Artery

[26] -Spermatic Vein

[27] – Pampaniferus plexus

[28] – Anastomosing Plexus

فایل کامل تحقیق درمورد قلب ما چه شکلی است و چگونه کار می کند؟

تحقیق درمورد قلب ما چه شکلی است و چگونه کار می کند؟

دسته بندی پزشکی
فرمت فایل doc
تعداد صفحات 17
حجم فایل 9 کیلو بایت

*تحقیق درمورد قلب ما چه شکلی است و چگونه کار می کند؟*

 

 

قلب ما چه شکلی است و چگونه کار می کند؟

 

 

تشریح قلب

 

 

قلب اساسا یک پمپ عضلانی تو خالی است که بدون توقف خون را به سراسر بدن پمپ می کند اگر چه قلب چندان بزرگتر از مشت دست نیست ولی در طول مدت عمر در حدود سیصد میلیون لیتر خون را پمپ می کند.

رگهای خونی بزرگی که به قلب متصل اند خون را به ریه ها و بدن می برند و باز می گردانند.رگهای خونی کوچکتری که روی سطح قلب قرار دارند غذا و اکسیژن را به آن رسانده و محصولات دفعی از قبیل دی اکسیدکربن را از آن خارج می کنند.در داخل قلب چهار بخش یا محفظه جداگانه وجود دارد، سمت راست قلب که از دهلیز و راست و بطن راست تشکیل می شود .خون کم اکسیژن را دریافت می کند .در سمت چپ قلب دهلیز چپ و بطن چپ خون تازه و پر اکسیژن را دریافت می کند.قلب بین دو ریه دیافراگم (ورقه عضلانی گنبدی شکلی که سینه و شکم را از هم جدامی کند)قرار دارد. در حدود دو سوم قلب در سمت چپ بدن قرار دارد ماهیچه قدرتمند قلب به طور مداوم منقبض می شود و خون را از قلب به دیگر قسمت های بدن می راند.

این نوع خاص ماهیچه هیچگاه خسته نمی شود و فقط در قلب وجود دارد.سرعت تپش قلب در تمام طول زندگی درحدود بیش از یکبار در ثانیه است.خون از رگهای خونی که سیاهرگ نامیده می شوند به درون قلب می ریزد .ماهیچه قلبی خون را به سختی فشرده و و خون تحت فشار به درون رگهای دیگری که به سرخرگ موسومند رانده می شود.همانطور که ذکر گردید قلب از نوع خاصی ماهیچه ساخته شده است که هیچگاه خسته نمی شود .این ماهیچه 60 تا 80 بار در دقیقه فشرده و رها می شود .وقتی که ورزش می کنیم این رقم می تواند تا صد بار در دقیقه افزایش یابد.

ارتباط قلب و رگهای خونی :

خون وقتی که از قلب خارج می شود به همه جا نمی ریزدبلکه به آرامی وارد لوله هایی به نام رگهای خونی می شود.نخست خون به داخل لوله هایی به نام سرخرگها جریان می یابد. سرخرگهایی که قلب را ترک می کنند لوله های ضخیمی هستند .بزرگترین آنها ((آئورت)) نام دارد که قطر آن 2/5 سانتیمتر (یا دواینچ) است.سرخرگها بلافاصله به لوله های کوچکتر زیادی تقسیم و شاخه می شوند.

این رگهای خونی ،خون را به همه قسمتهای بدن حمل می کنند.هر چه از قلب دورتر می شوند رگهای خونی بیشتر و با اندازه های کوچکتر وجود دارد.باریکترین رگهای خونی مویرگها نام دارند که آنقدر کوچک هستند که برای دیدن آنها نیاز به میکروسکوپ هست.مویرگها به یکدیگر ملحق می شوند و رگهای بزرگتری به وجود می آورند .این رگها خون را به قلب باز می گردانند.این رگها سیاهرگ نامیده می شوند،هر چه به سمت قلب نزدیکتر می شوند تعدادشان کمتر و اندازشان بزرگتر می شود.بزرگترین سیاهرگ ها خون را به داخل تخلیه می کنند .در واقع رگها خون بدن را در یک چرخه حمل می کنند.سرخرگها خون را از قلب دور می کنند.مویرگها به قسمت های مختلف بدن خون رسانی می کنند ،سیاهرگ ها خون را به قلب باز می گردانند ،قلب و رگهای خونی را سیستم گردش خونی می نامند. که موجب گردش خون در تمام بدن می شوند در واقع قلب بهترین پمپی است که در این قلب دخالت دارد.

 

انواع دریچه های قلبی :

دریچه های داخل قلب از جریان اشتباه خون در بدن جلوگیری می کنند. این دریچه ها از قطعات بافتی زبانه مانندی ساخته شده اند .اگر خون در جهت عکس جریان یابد ،جریان معکوس با این قطعه ها برخورد می کند و آنها را وادار می سازد که بسته شده و مجرا را ببندند .دریچه های دولتی و سه لتی از جریان معکوس خون و بازگشت خون به داخل قلب جلو گیری می کنند.

دریچه های نیم هلالی :

قلب دو دریچه نیم هلالی دارد .این دریچه ها در خروجی قلب واقع شده اند تا از بازگشت خون به درون قلب پس از پمپ شدن آن به خارج جلوگیری کنند.یکی از این دریچه ها از بازگشت خون از سرخرگ ریوی( رگ بزرگی که خون را به ریه ها می برد ) جلو گیری می کند .

دریچه دیگر از بازگشت خون در آئورت (سرخرگ اصلی بدن که برای ارسال خون به بدن است) جلو گیری می کند.